إِنَّا أَنْزَلْناهُ فی‏ لَیْلَةِ الْقَدْرِ***وَ ما أَدْراکَ ما لَیْلَةُ الْقَدْرِ***لَیْلَةُ الْقَدْرِ خَیْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ***تَنَزَّلُ الْمَلائِکَةُ وَ الرُّوحُ فیها بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ کُلِّ أَمْرٍ***سَلامٌ هِیَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ

همه چیز درباره فرقه احمدیه

همه چیز درباره فرقه احمدیه

 
 خلاصه :
 
يكى از فرق مبتدعه است که ميرزا غلام احمد قاديانى آن را بنيان نهاد. وى دعوى نمود كه مهدى موعود و مظهر رجعت، مسيح است.

سپس در روز چهارم مارس 1889م ادعا كرد كه وحى بر او نازل شده و پيامبر است.

چون مردى عالم و زباندان بود، جمعى از مردم قاديان به او گرويدند و با او بيعت كردند.
 
پيروان اين مذهب تازه را قاديانى يا ميرزائى و به طورى كه خودشان مى نويسند احمدى نام نهادند.

بعدها اين فرقه، دو گروه شدند كه مجموع پيروان مذهب احمدى از دو گروه، از يك ميليون متجاوز است
 
كه بيشتر در پنجاب و بمبئى و افغانستان و عربستان و ايران و مصر سكونت دارند.
 


 توضیحات کامل پیرامون فرقه احمدیه :

 
 
 

 

یک نهضت مسیحایی در اسلام معاصراحمدیه از ابتدای ظهورش در هند در سال 1889، یکی از فعال ترین و جنجال برانگیزترین

 

نهضت ها بوده است . این فرقه فعالیت های خود را بیش از یک قرن حفظ کرده، در وقف کردن خود برای تبلیغ دین بی نظیرند .

 

مراکز تبلیغی و مساجد احمدیه، نه تنها در شبه قاره هند، بلکه در بسیاری از شهرهای جهان غرب، آفریقا و آسیا بنا شده است .

 

هسته اصلی اندیشه احمدیه، پیامبرشناسی است، که از صوفی بزرگ مسلمان قرون وسطا، محیی الدین بن عربی

 

(1165 - 1240م/560 - 638ق) که به یک سلسله متوالی پیامبران غیر رسمی بعد از (حضرت (محمد اعتقاد داشت،

 

الهام گرفته است .

 

نهضت احمدیه که برای مؤسس خود، شان پیامبرانه و مسیحایی قائل بود، مخالفت شدید مسلمانان اهل سنت را برانگیخت

 

و به نفی این عقیده که محمد خاتم الانبیاء است، متهم گردید .

 

هنگامی که هند تحت حاکمیت بریتانیا بود، این اختلاف به عنوان یک اختلاف عقیدتی در میان افراد خاص و نهادهای غیر دولتی باقی ماند،

 

اما وقتی که احمدیه مرکزیت خود را در سال 1947 به کشور اسلامی پاکستان انتقال داد،

 

این موضوع یکی از مشکلات قانونی شد و اهمیت بسیاری پیدا کرد

 

عالمان دینی ای که به جریان اصلی اهل سنت تعلق داشتند، خواستار طرد رسمی احمدی ها از امت اسلام شدند

 

و در سال 1974 به این هدف دست یافتند .

 

بنابراین، تاریخ نهضت احمدیه، نمونه ای بی نظیر از ارتباط پیچیده بین دین و حکومت را در اسلام ارائه می دهد;

 

یعنی نمونه ای که در آن، اعضای نهادهای سیاسی ای که به نحو عرفی انتخاب شده بودند، حق تعیین عضویت دینی گروهی

 

از شهروندان و حق اخذ نتایج قانونی از این تعیین را به خود اختصاص می دادند

 

تاریخ: میرزا غلام احمد - بنیانگذار جنبش احمدیه در جهان اسلام- در اواخر دهه 1830 در قادیان - روستایی در پنحاب - به دنیا آمد

 

و برای اولین بار در اوائل دهه 1880 ادعا کرد که به یک جایگاه ویژه معنوی رسیده است .

 

در مارس 1889 هنگامی که غلام احمد قول به وفاداری را از تعدادی از پیروانش در شهر لودیان پنحاب پذیرفت، نهضت احمدیه تاسیس گردید

 

او سال های بعد را به فعالیت گسترده فرهنگی، سازماندهی و توسعه جنبش جدید و مباحثات جدلی بسیار

 

با علمای سنی، مبلغان مسیحی و اعضای نهضت احیاگران هندو، آریه سماج، اختصاص داد


 

که به زبان انگلیسی  و برای تبلیغ دیدگاه احمدیه از  اسلام منتشر می شود .

 

غلام احمد در 26 می 1908 از دنیا رفت .

 

نورالدین، یکی از اولین طرفدارانش به جای غلام احمد، رهبر اقلیت و جانشین مسیح [غلام احمد] شد .

 

در طول مدت رهبری وی به خاطر اختلافات عقیدتی درباره مسائلی همچون ارتباط با مسلمانان غیراحمدی

 

و ماهیت رهبر جماعت، اتحاد نهضت در معرض خطر قرار گرفت

 

 

 
نورالدین در سال 1914 درگذشت و پسر غلام احمد، بشیرالدین محموداحمد جانشین وی شد .

 

اختلافات درنهضت، دراین زمان به اوج خود رسید و احمدیه به دو دسته قادیانی و لاهوری منشعب گردید .

 

شاخه قادیانی را که بزرگتر بود و مرکزیت نهضت و نشریات مهم را در کنترل خود داشت، محمود احمد - که بعد از مرگ نورالدین

 

به عنوان خلیفه دوم شناخته می شد - رهبری می کرد .

 

شخصیت های برجسته شاخه لاهوری، محمد علی و خواجه کمال الدین بودند . 

 

افزون بر اختلافات شخصی در میان هر دو گروه، اصلی ترین مسائل اختلافی عبارت بودند از:

 

ماهیت ادعای معنوی غلام احمد، محدوده مرجعیت محمود احمد در امور جامعه و شیوه برخورد با مسلمانان  غیر احمدی قادیانیه

 

بر مدعای نبوت غلام احمد اصرار داشتند و قائل بودند که مرجعیت دینی محمود احمد، کمتر از مرجعیت دینی غلام احمد نیست
 
و بی تردید، مسلمانان غیر احمدی کافرند .
 
از طرف دیگر لاهوری ها اعتقاد داشتند که غلام احمد ادعایی بیشتر از مجدد دینی بودن نداشت
 
و قائل بودند که رهبری نهضت باید به یک گروه مثل شورای عالی احمدیه
 
(صدر انجمن احمدیه)، نه به یکی از جانشینان مسیح، واگذار شود .
 
و آنان تنها مسلمانانی را کافر می دانستند که احمدیه را کافر به شمار می آورند .
 
این نوع نگرش به دیگر مسلمانان برای کاهش اختلاف احمدیه با آنان مطلوب بود .
 
پس از انشعاب، احمدی ها فعالیت فرهنگی و تبلیغی خود را ادامه دادند و هر دو گروه از هر نوع رابطه با دیگری تبری جستند

نشریات لاهوری ها فقط به مباحث مربوط به مدرنیسم اسلامی می پردازند و با اندیشه هایی که احمدیه

 

را از جریان اصلی اسلام جدا می کند، ارتباط چندانی ندارند . اما مجله مروری بر ادیان قادیانیه همچنان بر نقش حیاتی غلام احمد

 

در تاریخ معنوی بشر تاکید دارد .

 

صفحات این مجله ترجمه هایی از آثار غلام احمد را عرضه می کند و جزئیات فعالیت های تبلیغی احمدیه ،

 


نظیر تاسیس مساجد و مراکز تبلیغی و نمونه هایی از تازه مسلمانان )تازه احمدیان) را بیان می کند .

 

تعدادی از مؤسسات جدید به دستور و سفارش محمود احمد در قادیان تاسیس شد تا تبلیغ و فعالیت های فرهنگی این نهضت را

 

در سطح جهان هماهنگ سازد

 

پس از تقسیم شبه قاره هند در سال 1947، بزرگان نهضت به شهری به نام ربوه در پاکستان رفتند .

 

این شهر به دستور محمود احمد به عنوان مرکز جدیدی برای احمدیه ساخته شد

 

 

 

 

هم چنین احمدیه از اظهار دین خود به عنوان اسلام و تبلیغ و انتشار آن

 

و نامیدن مکان های عبادت خود به مسجد منع شدند .

 

مجازات هر یک از این جرم ها سه سال زندان همراه با جریمه بود .

 

به دنبال این فرمان، میرزا طاهر احمد، رهبر فعلی احمدیه به لندن رفت

 

که هنوز - اوائل دهه 1990 - در آنجا زندگی می کند

 

.

در پاکستان نهضت با اختلاف روزافزونی مواجه شد .

 

گروه های مختلف اسلامی که به وسیله جماعت اسلامی هدایت می شدند، اصرار داشتند که

 

احمدی ها به عنوان اقلیتی غیرمسلمان شناخته شده، از مشاغل دولتی طرد گردند

 

در اوائل دهه پنجاه از قرن بیستم این تحریک عمومی، در درجه اول بر ضد محمد ظفرالله خان،
 
یکی از مشاهیر احمدیه که در آن زمان به عنوان وزیر امور خارجه پاکستان خدمت می کرد، جهت دهی می شد
 
. این تقاضا با شورش های گسترده بر ضد احمدیه در پنحاب همراه بود، ولی حکومت زمینه آن را از بین برد .
 
دوباره در 1974 موضوع احمدیه بر سر زبان ها افتاد
 

به دنبال برخوردی بین دانشجویان احمدی و غیر احمدی در ربوه فشار برای طرد احمدی ها از جمع مسلمانان

 

از نو آغاز و با شورش ها و تهدید رهبران دینی به اعتصاب عمومی همراه شد . پس از مخالفت های اولیه، نخست وزیر دولت

 

ذوالفقار علی بوتو بر کنار شد و مجلس ملی تصمیم گرفت درباره وضعیت اشخاصی که

 

به خاتمیت حضرت محمد - که درود خدا بر او باد - اعتقاد ندارند، بحث کند .

 

بعد از بررسی های طولانی در پشت درهای بسته، مجلس در هفتم سپتامبر 1974 جلسه علنی تشکیل داد

 

و به اتفاق آرا تصمیم گرفت که قانون اساسی پاکستان با اضافه کردن ماده ای اصلاح شود; در این ماده تصریح شد

 

که «هر کس ایمان قاطع و بدون قید و شرط به خاتمیت [حضرت] محمد ندارد یا پس از [حضرت] محمد - که درود خدا بر او باد -

 

ادعای پیامبری کند، به هر معنا یا تفسیری از این کلمه، یا این چنین مدعیانی را به عنوان پیامبر یا مصلح دینی به رسمیت بشناسد،

 

طبق قانون اساسی مسلمان نیست » .

 

 

در آوریل 1984 به دنبال [درخواست علماء مبنی بر] تقویت صبغه اسلامی زندگی عمومی مردم در جمهوری پاکستان،

رئیس جمهور ضیاءالحق در فرمانی به صورت رسمی اعلام کرد که انجام آداب دینی احمدیه، عملی مجرمانه است .

24 اسفند 1392 | ارسال شده توسط: radmo | دسته : فرقه هاي انحرافي
برچسب ها:
مطالب مرتبط
تبلیغات


افزودن نظر:
نام:*
ايميل:
پررنگ کج خط دار خط دار در وسط | سمت چپ وسط سمت راست | قرار دادن شکلک قراردادن لینکقرار دادن لینک حفاظت شده انتخاب رنگ | پنهان کردن متن قراردادن نقل قول تبدیل نوشته ها به زبان روسی قراردادن Spoiler
کد امنيتی: *
انتظار 12 جنبش سایبری 313 منتظر پاتوق forawakening مهدی بیا مدرسه علمیه سیادت فاطمیه مقاومت تاریک

این سایت وابسته به هیچ ارگان و سازمانی نمیباشد و توسط منتظران حضرت قائم(عج)مدیریت می شود

کپی برداری از مطالب (به جز محصولات صوتی تصویری) در جهت نشر فرهنگ اسلامی بلامانع است

کپی برداری از قالب و لوگو انجمن منتظران مهدی (عج) شرعا حرام است


Design : Goldis Web[Located:iran]
والسلام علی من اتبع المهدی ارواحنا فدا

تحلیل آمار سایت و وبلاگ